Katıyorum tozu dumana

Hiçbir şey beni böyle sarsmıyor bir senin gibi. Dalgasında boğulduğum bu okyanusun, altında ezildiğim bu taşın, sırılsıklam olduğum bu yağmurun adı özlem. Erişemediğim mesafelerine sövdüğüm bu hayalin içinde kavrulup gidiyorum kendi yağımda. Gözlerimden dökülen her özlem parçası üstüne yeminlerim. Şu lanet hayata karşı tek kozum rüzgarım. Estiğinde tüylerimi ürperten, ayaklarımı yerden kesen rüzgarım sardıkça bedenimi bir nedenim oluyor hayata karşı. Duyguların en sertine maruz kalmış bu müptelayi aşk bekliyor çaresizce. Bir zehir gibi içe içe işleyen bu zat-ı muhterem bedenimi ele geçireduruyorken usulca.

Ne büyük hadisedir aşk!

Devran döndükçe, gelincikler saçıldıkça yol kenarlarına seveceğim. Nice zamandır hayalini kurduğu oyuncağa sahip olan çocuk misali seveceğim. Ah yar! Her uzvumda ayrı iz bırakan sevgili… Kimseciklerin görmediğini gören o gözlerine teslim olduğum, tanrı şahidim maddeden göç etti bu ben. Buralardayım ama değilim. Kaybolduğum senden almasınlar beni…

Share

Katıyorum tozu dumana” üzerine bir yorum

Bir cevap yazın