Rüzgar

Bazı akşamlar oluyor yaza özenen. Güneş hiç istifini bozmamışta önüne yıldız desenli siyah bir perde çekilmiş gibi. Aydınlık geceler oluyor sokak lambalarına ihtiyaç olmayan. Saat kaç olursa olsun yalnız kalmayan yollar oluyor. Mahkumların parmaklıkları yok oluyor o gecelerde. Özgürlüğün esintisi geçiyor insanoğlunun üstünden. Zihnim berraklaşır oluyor böyle zamanlarda. Hiç bir şeyin keyifbozamadığı bu gecelerde bir sen oluyorsun aklımda işte. Keyifleniyorum. Yitirdiğim umutlarımı pelerin yapıyorum peşimden gelsinler diye. Sırtlanıyorum seni. Senle yürüyorum baş koyduğum yolda. Seninle yaşıyorum her anımı. Önceden sevdiğim yağmurlardan kaçar oluyorum sen sevmiyorsun diye. Nefesimi seninle dolduruyorum böyle gecelerde. Seni çekiyorum içime. Akciğerlerimi dolduruyor esintin. Her hücrem yeniliyor kendini. Gençleşiyorum. Küçük bedenim daha küçülüyor. Küçük bir kız çocuğu oluyor avuçları senin bir parmağını kavrayacak kadar küçük olan bir kız çocuğu. İçimdeki beni dışa vuruyor sen. Hayat çok engebeli. Ama seninle sadece pembe bir pamuk şekerle kandırılabilinecek kadar basit. Tek derdin pamuk şekerin mavi değil pembe olmasını dert ettirecek kadar basit bir hayat. Çünkü pamuk şekerler pembe olur. 🙂
Rüzgar. Hep es üstüme. Es ki kaybetmeyeyim çocukluğumu.

Share

Bir cevap yazın